Zawsze mówiłem, że pomysłów i inicjatyw nam nie brakuje. Kilka dni po propozycji Dominika Potoka mamy kolejną wizję przebiegu planowanej nowej Drogi Krajowej 9. Autor koncepcji Michał Litwin nazywa ją wariantem W5-SSE, Społeczno-Strefowo-Ekonomicznym.
We wstępie czytamy o epokowym charakterze inwestycji, która powinna osiągnąć maksymalną funkcjonalność i efektywność. Proponowany wariant ma walory:
– społeczne, omijając (na ile to możliwe) tereny zamieszkane,
– gospodarcze, poprzez ułatwienie dostępu do SSE Euro-Park Wisłosan i wpięcie w drogę ekspresową S74
– ekologiczne, dzięki ominięciu Zwierzyńca i minimalizacja przebiegu przez obszar Natura2000
Różnicą względem pobliskich przebiegów jest ominięcie osadnika po stronie zachodniej i komunikacja z SSE.
Przebieg DK9 w wersji T5-SSE
NeoDK9 swój bieg rozpoczynałaby na około 300 metrów na wschód przed obecnym skrzyżowaniem DK9 z ul. Strefową i kierowała się wiaduktem nad torami w kierunku SSE w m. Chmielów, wzdłuż ul. Strefowej po jej prawej stronie. W tym miejscu wymagane byłoby wyburzenie kolidujących z przebiegiem 3 budynków o charakterze biurowomagazynowym i przeniesienie siedziby firm w inne miejsce SSE. Obok w/w budynków pozostała część działek posiada funkcję placu manewrowego i postojowego i mogą zachować swoje funkcje posiadając wjazd od ul. Borowej. Na dalszym odcinku zaplanowany został węzeł Tarnobrzeg – SSE przy ul. Siarkowej obok firmy InPost Następnie droga zmierza w kierunku północno-wschodnim w kierunku bocznicy kolejowej. Po minięciu bocznicy kolejowej przechodzi ponad torami i kieruje się na północ wzdłuż zachodniej granicy osadnika. Na osiedlu Mokrzyszów proponowany korytarz drogi przechodzi w wariant T1. W okolicach mostku na rz. Mokrzyszówka (pikietaż około 4+800) przechodziłby łącznikiem w wariant popierany przez m. Tarnobrzeg tj. T2 by nie ingerować w las Zwierzyniec jak w przypadku wariantu T1.
Koszty budowy istotnym argumentem
Pomysłodawca alternatywnego przebiegu neo-DK9 zwraca uwagę na ograniczenie kosztów budowy przy tym wariancie, które obrazuje poniższa tabelka.
W uzasadnieniu czytamy:
Należy zauważyć, że co do zasady najkorzystniejszą – pod kątem kosztowym – grupę wariantów stanowią warianty z grupy T, tj. rozpoczynające się węzłem Tarnobrzeg w Zakrzowie na trasie S74. Wynika to przede wszystkim z braku konieczności budowy mostu na Wiśle (w odróżnieniu od wariantów grupy S, biegnących w północnym przebiegu po zachodniej stronie Wisły), a także krótszego kilometrażu (18-20 km) względem grupy wariantów S (22-24 km) oraz grupy G (20-22 km).
Rzuca się również w oczy duża kolizyjność wariantów z grupy G z obszarami chronionymi Natura 2000.
Wciąż pozostaje problem wskazywany przez prezydenta Łukasza Nowaka, czyli koszt budowy drogi krajowej pokrywany przez naszą gminę – im dłuższy przebieg w Tarnobrzegu, tym koszt dla miasta wyższy, a raczej, jeszcze bardziej niemożliwy do pokrycia. Takie rozwiązanie wymagałoby szczególnego wsparcia ze strony centrali,
