Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Z północy, z rejonu Tarnobrzega, atakowały elementy 88. frankońsko-sudeckiej dywizji piechoty, 72. hesko-mozelskiej DP i 18 dywizji artylerii. Na ruskich szkicach pokazane jest uderzenie batalionu piechoty, pewnie takimi siłami Niemcy dysponowali (wszystkie trzy dywizje były wyczerpane po walkach wiosna i latem 44). Co do wspomnień Czernika, to trudno traktować je jako wiarygodne źródło. Lubił to i owo dopowiedzieć.
p.s. pozdrawiam gościa, co kopie na Kamionce i nie zakopuje dołków."
p.s. pozdrawiam gościa, co kopie na Kamionce i nie zakopuje dołków."
Ostatnio zmieniony 17-06-2015 02:13 przez stempeld, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Witam, odświeżam temat.
Szukam informacji o grobach niemieckich żołnierzy, którzy zginęli w sierpniu 1944 w Sobowie. Tak się składa że mój dziadek był niemieckim czołgistą i zginął podczas walk w miejscowości Sobów. Czy może mi ktoś pomóc?"
Szukam informacji o grobach niemieckich żołnierzy, którzy zginęli w sierpniu 1944 w Sobowie. Tak się składa że mój dziadek był niemieckim czołgistą i zginął podczas walk w miejscowości Sobów. Czy może mi ktoś pomóc?"
Ostatnio zmieniony 29-04-2016 23:54 przez hudzina, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Dziadka się nie wybiera, dlatego nie odpowiadasz za brudne czyny tego ..... i to jest najlepsza wiadomość dla ciebie. A co do pomocy, to ........ Niech ............"
Ostatnio zmieniony 30-04-2016 00:05 przez mineralny, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Sorry mineralny, ocenzurowałem.
Dajmy spokój (również wieczny) wrażym dziadkom, szeregowym żołnierzom.
Swoją drogą może to odpowiedni moment na dawne rodzinne historyjki?
Dziadek był kolejarzem (zawód po pradziadku) na tarnobrzeskiej stacji PKP, jeszcze przed wojną. W czasie wojny w AK. Babcia była nauczycielką, w czasie wojny w tajnym nauczaniu. Mieszkali z dziećmi na stacji w piętrowym budynku obok dworca. Tato opowiadał mi historyjkę, którą tu przytoczę, a której był świadkiem. To nie działania wojenne na dużą skalę, ale właśnie na taką mniejszą - ludzką i bardzo lokalne.
Front zbliżał się do Tarnobrzega, huk było słychać już od dłuższego czasu. Niemcy przyprowadzili radzieckiego żołnierza. Chłop był wielki, ranny w nogę, wyraźnie kulał. Od frontu ciągnął za sobą ckm na kółkach, pewnie tak mu kazano.
Na dworcu Niemcy go krótko przepytali, wykorzystując do tego pośrednictwo dziadków - babcia znała ukraiński, a dziadek niemiecki.
Po przesłuchaniu radzieckiemu żołnierzowi dano łopatę i w asyście dwóch Niemców miał wykopać sobie grób, niedaleko dworca. Takoż i kopał. Kiedy jeden z Niemców wyszedł do wychodka, Rusek zabił łopatą tego który został nad dołem. Później, również łopatą, zabił drugiego w wychodku. Rozejrzał się, i powłócząc nogą pokuśtykał w stronę frontu.
Tato i paru chłopaków ze stacji, którzy to obserwowali, rozejrzało się, po czym odholowało i ukryło do kolekcji ckm na kółkach."
Dajmy spokój (również wieczny) wrażym dziadkom, szeregowym żołnierzom.
Swoją drogą może to odpowiedni moment na dawne rodzinne historyjki?
Dziadek był kolejarzem (zawód po pradziadku) na tarnobrzeskiej stacji PKP, jeszcze przed wojną. W czasie wojny w AK. Babcia była nauczycielką, w czasie wojny w tajnym nauczaniu. Mieszkali z dziećmi na stacji w piętrowym budynku obok dworca. Tato opowiadał mi historyjkę, którą tu przytoczę, a której był świadkiem. To nie działania wojenne na dużą skalę, ale właśnie na taką mniejszą - ludzką i bardzo lokalne.
Front zbliżał się do Tarnobrzega, huk było słychać już od dłuższego czasu. Niemcy przyprowadzili radzieckiego żołnierza. Chłop był wielki, ranny w nogę, wyraźnie kulał. Od frontu ciągnął za sobą ckm na kółkach, pewnie tak mu kazano.
Na dworcu Niemcy go krótko przepytali, wykorzystując do tego pośrednictwo dziadków - babcia znała ukraiński, a dziadek niemiecki.
Po przesłuchaniu radzieckiemu żołnierzowi dano łopatę i w asyście dwóch Niemców miał wykopać sobie grób, niedaleko dworca. Takoż i kopał. Kiedy jeden z Niemców wyszedł do wychodka, Rusek zabił łopatą tego który został nad dołem. Później, również łopatą, zabił drugiego w wychodku. Rozejrzał się, i powłócząc nogą pokuśtykał w stronę frontu.
Tato i paru chłopaków ze stacji, którzy to obserwowali, rozejrzało się, po czym odholowało i ukryło do kolekcji ckm na kółkach."
Ostatnio zmieniony 30-04-2016 00:32 przez admin, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Najgorsze jest to że takich odpowiedzi się spodziewałem. Na innym forum dowiedziałem się że ludność miejscowa lepiej wspominała śląskich wermahtowców od rosyjskich wyzwolicieli. Wojna to straszny okres. Nie znacie historii Śląska. Niestety ludzie w Polsce centralnej bardzo mało wiedzą o tym co się działo i dzieje na Śląsku. Chciałbym jeszcze dużo napisać ale wydaje mi się że dalsza dyskusja nie ma sensu. Pozdrawiam i wszystkiego dobrego."
Ostatnio zmieniony 30-04-2016 00:47 przez hudzina, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Hudzina, to co słyszałem od cywili potwierdza to co piszesz i chodzi nie tylko o Ślązaków, ale ogólnie niemieckich żołnierzy. Wielu mieszkało po domach rodzin w okolicy, również u moich drugich dziadków (też dziadek w AK).
Mama też ich nieco pamięta. Dziecko mimo wszystko mniej się bało Niemców niż Rosjan. Podobne wspomnienia słyszałem od starszych ludzi z innych okolic, bardziej wysuniętych na wschód, od strony teściowej. Ruski był dziki, pił, wpadał w szał i był nieprzewidywalny. Niemiec oczywiście też mógł zabić, ale według rozkazu i regulaminu.
Chętnie bym pomógł, ale nie mam wiedzy na temat który Cię interesuje."
Mama też ich nieco pamięta. Dziecko mimo wszystko mniej się bało Niemców niż Rosjan. Podobne wspomnienia słyszałem od starszych ludzi z innych okolic, bardziej wysuniętych na wschód, od strony teściowej. Ruski był dziki, pił, wpadał w szał i był nieprzewidywalny. Niemiec oczywiście też mógł zabić, ale według rozkazu i regulaminu.
Chętnie bym pomógł, ale nie mam wiedzy na temat który Cię interesuje."
Ostatnio zmieniony 30-04-2016 01:09 przez admin, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Witam,
Hudzino sugeruję spróbować doszukać się informacji w aktach metrykalnych patrz: księgach zgonów . Jeżeli poległy został pochowany na cmentarzu parafialnym w rejonie Tarnobrzega hipotetycznie powinna być o tym wzmianka w księdze zgonów. Większość ksiąg znajduje się w USC w Tarnobrzegu. Proponuje zadzwonić, podać dane i pracownicy Urzędu z pewnością sprawdzą czy Twój przodek figuruje w dokumentacji.
Wyszukiwarka grobów poległych, wcielonych do niemieckiej armii jest także na stronie http://www.volksbund.de
Pozdrawiam"
Hudzino sugeruję spróbować doszukać się informacji w aktach metrykalnych patrz: księgach zgonów . Jeżeli poległy został pochowany na cmentarzu parafialnym w rejonie Tarnobrzega hipotetycznie powinna być o tym wzmianka w księdze zgonów. Większość ksiąg znajduje się w USC w Tarnobrzegu. Proponuje zadzwonić, podać dane i pracownicy Urzędu z pewnością sprawdzą czy Twój przodek figuruje w dokumentacji.
Wyszukiwarka grobów poległych, wcielonych do niemieckiej armii jest także na stronie http://www.volksbund.de
Pozdrawiam"
Ostatnio zmieniony 30-04-2016 15:56 przez azarel, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Żebyś się nie zasugerował miejscowością śmierci przodka- cmentarz w Sobowie powstał w l. 90-tych XX w. Proponuje szukać na cmentarzu w Wielowsi lub Tarnobrzegu."
Ostatnio zmieniony 30-04-2016 16:06 przez azarel, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Dzięki za informacje. O tym że cmentarz w Sobowie jest nowy wiem. Miałem zamiar wybrać się do Tarnobrzegu i popytać na cmentarzach i w parafiach. Informacja o USC w Tarnobrzegu może być bardzo przydatna. W niemieckich urzędach nie ma dokładnej informacji o pochówku jest tylko informacja o miejscu, w którym zginął. Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam."
Ostatnio zmieniony 30-04-2016 22:16 przez hudzina, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"Witam,
Panie Odnowicielu jeżeli chodzi o zapiski w księgach zgonów są to bardzo wartościowe źródła. Przykładem mogą być walki w pobliżu Tarnobrzega w roku 1914 kiedy to jeszcze Ministerstwo Wojny cesarstwa austro-węgierskiego nie posiadało odpowiedniej komórki zajmującej się rzetelną ewidencją poległych oraz grobownictwem wojskowym (powstało w 1915 r.). Poszukując poległych z tego okresu wielce przydatne okazały się księgi zgonów parafii Miechocin, w których w miarę możliwości odnotowywano dane poległych oraz zmarłych w szpitalach ( także mob.Resspit.) w Tarnobrzegu z uwzględnieniem miejsca swojszczyzny oraz jednostki , w której dany nieszczęśnik walczył.Oczywiście księga nie odnotowała wszystkich z tego okresu więc przypuszczam, ze i polegli z II WS także w 100 % nie są odnotowali, ale być może jakiś ślad pomocny w rozwikłaniu miejsca pochówku przodka kolegi Hudziny tam się znajduje. Sugerował bym także, aby Pan Hudzina próbował szukać informacji w dokumentach dotyczących jednostki, w której walczył przodek. Moja sugestię opieram na analogi pierwszowojennej tj. wszelkie pułki i inne związki bojowe prowadziły ewidencje poległych [szczególnie rzetelnie prowadzono to w Austrii i Niemczech].
Pozdrawiam"
Panie Odnowicielu jeżeli chodzi o zapiski w księgach zgonów są to bardzo wartościowe źródła. Przykładem mogą być walki w pobliżu Tarnobrzega w roku 1914 kiedy to jeszcze Ministerstwo Wojny cesarstwa austro-węgierskiego nie posiadało odpowiedniej komórki zajmującej się rzetelną ewidencją poległych oraz grobownictwem wojskowym (powstało w 1915 r.). Poszukując poległych z tego okresu wielce przydatne okazały się księgi zgonów parafii Miechocin, w których w miarę możliwości odnotowywano dane poległych oraz zmarłych w szpitalach ( także mob.Resspit.) w Tarnobrzegu z uwzględnieniem miejsca swojszczyzny oraz jednostki , w której dany nieszczęśnik walczył.Oczywiście księga nie odnotowała wszystkich z tego okresu więc przypuszczam, ze i polegli z II WS także w 100 % nie są odnotowali, ale być może jakiś ślad pomocny w rozwikłaniu miejsca pochówku przodka kolegi Hudziny tam się znajduje. Sugerował bym także, aby Pan Hudzina próbował szukać informacji w dokumentach dotyczących jednostki, w której walczył przodek. Moja sugestię opieram na analogi pierwszowojennej tj. wszelkie pułki i inne związki bojowe prowadziły ewidencje poległych [szczególnie rzetelnie prowadzono to w Austrii i Niemczech].
Pozdrawiam"
Ostatnio zmieniony 23-05-2016 22:49 przez azarel, łącznie zmieniany 1 raz.
Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
"@hudzina
Może ta informacja Ci pomoże.
Sobów należał w tamtym czasie do parafii Wielowieś i tam był jedenyny cmentarz parafialny.
Na cmentarzu w Wielowsi jest 6 (3+3 w dwóch miejscach) mogił nieznanych żołnierzy.
W ubiegłym wieku każda z nich była oddzielnie przykryta płyta betonową. Niestety bez napisów.
W chwili obecnej płyt nie ma - są przysypane kruszywem i ogrodzone."
Może ta informacja Ci pomoże.
Sobów należał w tamtym czasie do parafii Wielowieś i tam był jedenyny cmentarz parafialny.
Na cmentarzu w Wielowsi jest 6 (3+3 w dwóch miejscach) mogił nieznanych żołnierzy.
W ubiegłym wieku każda z nich była oddzielnie przykryta płyta betonową. Niestety bez napisów.
W chwili obecnej płyt nie ma - są przysypane kruszywem i ogrodzone."
Re: Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
Znalazłem dzisiaj interesującą relację z zastosowania Tygrysów II na przyczółku baranowsko-sandomierskim.
https://www.defence24.pl/papierowy-tygrys29 lipca radzieckie czołgi dotarły do Wisły w rejonie Baranowa Sandomierskiego. Z marszu udało się zdobyć przyczółek na zachodnim brzegu Wisły, w czym nieoceniona okazała się pomoc Polaków, którzy pomogli gromadzić środki przeprawowe, wskazywali najdogodniejsze podejścia do koryta rzeki, zapamiętane jeszcze z czasów działań wojsk rosyjskich w czasie poprzedniej wojny światowej. Po latach przyznawali to, i doceniali, radzieccy dowódcy, tacy jak generał Paweł Rybałko, dowódca 3. Gwardyjskiej Armii Pancernej. Walki o pogłębienie i poszerzenie przyczółka były bardzo zacięte, i dla nacierających – skuteczne. Niemcy już 1 sierpnia 1944 r., atakami z rejonu Tarnobrzega i Mielca, usiłowali temu przeciwdziałać. Nie tylko zostali odparci, tracąc m.in. Stalową Wolę z pobliskim lotniskiem oraz rozszabrowanymi i zdewastowanymi Zakładami Południowymi (które jednak szybko stały się zapleczem remontowym dla frontu), ale i dopuścili do tego, że Armia Czerwona już 3 sierpnia dotarła do Staszowa, odległego od zachodniego brzegu Wisły o ponad 20 km.
...
Groziło to Niemcom otwarciem dla Armii Czerwonej drogi na kierunku krakowsko-śląskim oraz zagrażało wlaniem się dużych ugrupowań Armii Czerwonej na niziny centralnej Polski. Intensywnie na to zresztą pracowano, nie bacząc na fakt dramatycznie rozciągniętych dróg zaopatrzeniowych i osłabienia rezerw. O determinacji Rosjan niech świadczy to, że do 5 sierpnia, kiedy przejęli Tarnobrzeg, na odcinku Wisły pomiędzy Tarnobrzegiem a Baranowem Sandomierskim zbudowano 13 mostów, przez które przeprawiały się oddziały I Frontu Ukraińskiego. Intensywne walki toczyły się również nieco dalej na północ, na przyczółku warecko-magnuszewskim. Dla Niemców utrata kolejnych strategicznych pozycji na Wiśle oznaczała załamanie się frontu. Dlatego postanowiono zdusić przyczółek baranowsko-sandomierski silnym uderzeniem pancernym, skierowanym na kierunek staszowski (podobną taktykę zastosowano zresztą na przyczółku warecko-magnuszewskim, gdzie stoczono ciężki bój pod Studziankami).
Re: Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
To ja też coś dodam na ten temat.
W działaniach bojowych obie walczące strony zarówno Wehrmacht jak i Armia Czerwona stosowały na szeroką skalę różnego rodzaju zapory minowe. Zakładali je w lecie i zimą, w różnych warunkach terenowych i pogodowych, z zastosowaniem wielu systemów minowania oraz prawie wszystkich posiadanych rodzajów i typów min.
Pola minowe o dużym nasyceniu i gęstości przebiegały od Zawichostu przez tereny na południe od Opatowa, Baćkowice, Łagów, Raków, Szydłów, Stopnicę aż po Rataje nad Wisłą.
Niemcy spodziewając się wyjścia głównego uderzenia wojsk radzieckich z przyczółka, założyli w jego rejonie zapory minowe na dogodnych do prowadzenia natarcia kierunkach w ilości ok. 6000(!) min na kilometr frontu. Ze względu na to, że na przyczółku latem i jesienią 1944 roku oddziały radzieckie toczyły ciężkie boje o jego utrzymanie i poszerzenie a Niemcy za wszelką cenę chcieli ich zepchnąć za Wisłę, nowo zdobyty teren był każdorazowo umacniany zaporami minowymi przez obie walczące armie. Co ciekawe pola minowe jednych zakładane były „w nakładkę” często na wcześniej ustawionych przez drugą stronę.
W bitwie o przyczółek Niemcy stracili około 20.000 żołnierzy, 230 czołgów i dział pancernych, 78 transporterów opancerzonych i duże ilości innego sprzętu wojskowego (motory,ciężarówki itp.) Do dzisiaj można spotkać starszych mieszkańców którzy pamiętają zniszczone wraki niemieckiego sprzętu w okolicach miasta. Kiedyś jeden z mieszkańców osobiście mi opowiadał że bardzo dużo spalonych czołgów i ciężarówek niemieckich stało przy drodze na Baranów i Mielec.
W walkach w okolicach Tarnobrzega i wyzwolenie miasta walczył oddział BCh dowodzony przez Stanisława Ordyka.
W działaniach bojowych obie walczące strony zarówno Wehrmacht jak i Armia Czerwona stosowały na szeroką skalę różnego rodzaju zapory minowe. Zakładali je w lecie i zimą, w różnych warunkach terenowych i pogodowych, z zastosowaniem wielu systemów minowania oraz prawie wszystkich posiadanych rodzajów i typów min.
Pola minowe o dużym nasyceniu i gęstości przebiegały od Zawichostu przez tereny na południe od Opatowa, Baćkowice, Łagów, Raków, Szydłów, Stopnicę aż po Rataje nad Wisłą.
Niemcy spodziewając się wyjścia głównego uderzenia wojsk radzieckich z przyczółka, założyli w jego rejonie zapory minowe na dogodnych do prowadzenia natarcia kierunkach w ilości ok. 6000(!) min na kilometr frontu. Ze względu na to, że na przyczółku latem i jesienią 1944 roku oddziały radzieckie toczyły ciężkie boje o jego utrzymanie i poszerzenie a Niemcy za wszelką cenę chcieli ich zepchnąć za Wisłę, nowo zdobyty teren był każdorazowo umacniany zaporami minowymi przez obie walczące armie. Co ciekawe pola minowe jednych zakładane były „w nakładkę” często na wcześniej ustawionych przez drugą stronę.
W bitwie o przyczółek Niemcy stracili około 20.000 żołnierzy, 230 czołgów i dział pancernych, 78 transporterów opancerzonych i duże ilości innego sprzętu wojskowego (motory,ciężarówki itp.) Do dzisiaj można spotkać starszych mieszkańców którzy pamiętają zniszczone wraki niemieckiego sprzętu w okolicach miasta. Kiedyś jeden z mieszkańców osobiście mi opowiadał że bardzo dużo spalonych czołgów i ciężarówek niemieckich stało przy drodze na Baranów i Mielec.
W walkach w okolicach Tarnobrzega i wyzwolenie miasta walczył oddział BCh dowodzony przez Stanisława Ordyka.
Re: Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
W związku z odświeżeniem tematu nasunęło mi się kilka pytań:
Kiedyś zamieszczono w wątku mapkę przedstawiającą lokalizacje tych przepraw między Sandomierzem a Tarnobrzegiem i dalej w stronę Baranowa Sandomierskiego - czy ktoś byłby w stanie tą mapkę wrzucić tutaj?
W numerze TZH poświęconym podziemiu antykomunistycznemu była mowa o obozie dla Akowców na terenie Rzeszowszczyzny w Kraskowie Włodawskim. Gdzie to jest? Na mapie nie sposób tego znaleźć.
W Tarnobrzegu po przejściu frontu stacjonował 83 pułk pograniczny NKWD, komendantem wojennym miasta był kpt. Bobrow. Czy widomo gdzie ten pułk na terenie miasta był zlokalizowany?
We wspomnieniach Kazimierza Bogacza ,,Bławata'' można znaleźć informacje o oczekiwaniu na zrzut z Anglii jesienią 43 roku w okolicach majątku Bukie (droga na Alfredówkę niedaleko stawów) - nie precyzuje czy miał być to jakiś cichociemny czy też np zrzut zasobników. Samolot jednak został zestrzelony i zrzut nie doszedł do skutku - ktoś natrafił na jakieś informacje który z cichociemnych miał zostać w w tym rejonie zrzucony lub czego to dotyczyło?
I na koniec jeszcze jedno: w książce Adama Barana ,,Szkice z dziejów miasta i jego obywateli'' jest wzmianka o ataku 24 lipca 1944 roku własowców na Jeziórko, który odparli tarnobrzescy Akowcy. Coś wiadomo o tej bitwie czy potyczce?
Kiedyś zamieszczono w wątku mapkę przedstawiającą lokalizacje tych przepraw między Sandomierzem a Tarnobrzegiem i dalej w stronę Baranowa Sandomierskiego - czy ktoś byłby w stanie tą mapkę wrzucić tutaj?
W numerze TZH poświęconym podziemiu antykomunistycznemu była mowa o obozie dla Akowców na terenie Rzeszowszczyzny w Kraskowie Włodawskim. Gdzie to jest? Na mapie nie sposób tego znaleźć.
W Tarnobrzegu po przejściu frontu stacjonował 83 pułk pograniczny NKWD, komendantem wojennym miasta był kpt. Bobrow. Czy widomo gdzie ten pułk na terenie miasta był zlokalizowany?
We wspomnieniach Kazimierza Bogacza ,,Bławata'' można znaleźć informacje o oczekiwaniu na zrzut z Anglii jesienią 43 roku w okolicach majątku Bukie (droga na Alfredówkę niedaleko stawów) - nie precyzuje czy miał być to jakiś cichociemny czy też np zrzut zasobników. Samolot jednak został zestrzelony i zrzut nie doszedł do skutku - ktoś natrafił na jakieś informacje który z cichociemnych miał zostać w w tym rejonie zrzucony lub czego to dotyczyło?
I na koniec jeszcze jedno: w książce Adama Barana ,,Szkice z dziejów miasta i jego obywateli'' jest wzmianka o ataku 24 lipca 1944 roku własowców na Jeziórko, który odparli tarnobrzescy Akowcy. Coś wiadomo o tej bitwie czy potyczce?
Re: Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
A tutaj budowa tymczasowego mostu w Tarnobrzegu:
Re: Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
nie dam sobie ręki uciąć, prawdopodobnie chodzi o okolice lubelskiego, Włodawa. I obecnie jest to po stronie Ukraińskiej. Zależy jak liczono, po województwach powojennych, przedwojennych, czy okręgach partyzanckich.
Re: Działania wojenne w rejonie Tarnobrzega
Właśnie też tak pomyślałem bo chociażby właśnie ta Włodawa ale było wyraźnie napisane że na Rzeszowszczyźnie (przepraszam dokładnie było ,,w Rzeszowskiem'' - trochę mnie razi ta forma więc napisałem na Rzeszowszczyźnie
![Smile :)](./images/smilies/icon_e_smile.gif)
-
- Posty: 46
- Rejestracja: 02-02-2017 21:58